واحد شبکه نوری برای شبکه‌های نوری منفعل مبتنی بر ATM

در طی سال گذشته، جهان شاهد افزایش تنوع زیادی از خدمات پهنای باند جدید، از جمله تجارت الکترونیک، تقاضای ویدئو، اینترنت با سرعت بالا و ویدئو کنفرانس بود. در یک شبکه ارتباطات، پهنای باند بیشتر و بیشتر مورد نیاز است تا قادر به ارائه این خدمات جدید باشد.
مشکل اصلی در دستیابی به این هدف در بخش نهایی شبکه ارتباطی، شبکه دسترسی است که خدمات را به کاربر نهایی ارائه می دهد. در اینجا، در شبکه دسترسی، محدودیتی وجود دارد که مربوط به این واقعیت است که پهنای باندی که در دسترس کاربر قرار می‌گیرد محدود به تکنولوژی مبتنی بر مس است که به طور عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کمبود پهنای باند موجود برای ارائه خدمات پهنای باند جدید، عملگرهای خدمات سرویس دهی را دچار نقض می‌کند و برای حل این مشکل فن آوری‌های جایگزین مختلفی پیشنهاد شده است. به عنوان مثال، شرکت های تلفن سنتی، برای استفاده مجدد از خطوط مسی نصب شده تلاش می‌کنند و تکنولوژی خط مشترک دیجیتال x، (XDSL)را پیشنهاد می‌دهند که از طرح های مدولاسیون جدید برای بسته بندی داده های روی سیم‌های مس، استفاده می‌کنند. با این حال، این راه حل تنها یک گام میانی است که عمدتا به دلیل این واقعیت است که پهنای باند با xDSL هنوز بسیار بالا است (بین 128 کیلوبیت بر ثانیه و 1.5مگابیت بر ثانیه). شبکه‌های هیبریدی کواکسیال- فیبری نیز به طور خاص مورد توجه قرار می گیرند. این نوع شبکه‌ها از تکنولوژی فیبر نوری در شبکه بکبن استفاده می کنند که در آن قیمت‌ها بین بسیاری از مشترکین به اشتراک گذاشته می‌شود. اما دوباره، حداکثر پهنای باند تا حدودی محدود است و این راه حل، راه حل نهایی نیست.
در مسابقه بین فن‌آوری‌های جایگزین برای دسترسی، کابل فیبر نوری به عنوان یک نامزد قوی برای پیروزی به نظر می رسد، عمدتا به علت پهنای باند نامحدود آن. در یک محیط فیبر به خانه (FTTH)، گسترش فیبر تمام راهها به خانه یا دفتر ارزان ترین راه حل نیست. یک رویکرد حساس‌تر این است که فیبر بین تعدادی از کاربران را به اشتراک گذاشته شود. سپس اپراتور خدمات می‌تواند هزینه تجهیزات و زیرساخت بین آن کاربران را کاهش دهد. در این سناریو، شبکه‌های نوری منفعل (PONs) احتمالا جذاب ترین زیرساخت‌های ارتباطات فیبری هستند. این شبکه‌ها یک توپولوژی یک نقطه به چند نقطه را نشان می‌دهند و یکی از ویژگی‌های مهم این است که هیچ مولفه فعالی وجود ندارد که نیازمند نیرو در خارج از دستگاه باشد.