تاثیر مراقبت‌های حاد برای سالمندان در بخش مراقبت‌های سالمندی حاد (مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز)

در بیمارستان ،طول مدت حضور در بیمارستان، مقصد ترخیص (خانه یا خانه پرستار) ، مرگ و میر ، هزینه ها و بستری های مجدد بیمارستان.

نتایج : یک روند نامعلوم در جهت کاهش زخم معده مشاهده شد. هیچ تفاوتی در کاهش عملکردی بین لحظه پذیرش در بیمارستان و زمان ترخیص، مرگ و میر و بستری های مجدد بیمارستان پیدا نشد.

نتیجه گیری: واحد مراقبت حاد سالمندی ، براساس کل یا بخشی از مدل مراقبت حاد و معرفی شده ،بهبود بیماران در فاز حاد بیماری یا صدمه سالمندان را مطرح می‌کند.

کلمات کلیدی : مدل ACE ، سالمندان ، متاآنالیز ، مداخلات متمرکز بر عملکرد، واحد حاد سالمندی

بزرگسالان با سن 65 سال و بیشتر هسته تجاری بیمارستان را تشکیل می دهند. اگرچه آنها 13% از کل جمعیت ایالات متحده و 14% از جمعیت کانادا را شامل می شوند، اما افراد سالمند 43% از بیماران بستری شده در روز بیمارستان ها در آمریکا و 40% در کانادا به حساب می آیند.این روند احتمال ادامه جمعیت سالخورده را نشان خواهد داد.در طی مدت بستری شدن افراد مسن در بیمارستان برای یک حادثه حاد نظیر بیماری یا جراحت، ریسک تجربه کاهش عملکرد و عوارض ایاتروژنیک شامل سقوط، زخم معده و هذیان را دارند. کاهش عملکرد ناشی از بستری شدن در بیمارستان در افراد سالمند با هزینه های بیشتر بیمارستانی، بستری شدن مجدد در بیمارستان و مرگ ومیر، حتی بعد از کنترل کردن وجود دو بیماری همزمان و شدت بیماری همراه بود . بنابراین مداخله زودهنگام (قبل اینکه حادثه حاد برطرف شود) قطعی است تا در بازه زمانی کوتاهتری افراد سالخورده بتوانند زیان های عملکردی را بهبود بخشند، زندگی سابق خود را ادامه دهند و از بستری شدن جلوگیری کنند.